ปิดเทอมแรก....ในชีวิต นักศึกษา

[Phatpicha]

เกือบลืมไปแล้วว่ามีบล็อกอันนี้อยู่
ที่จริงก็จำได้นะ แต่ว่าลืมรหัสเข้า
จนมีคนมาโพสหางานเนี่ยแหละ เราเลยกดเข้ามาดู
ก็มาเจอกับบล็อกที่เกือบถูกลืม
ได้เวลายัดเรื่องราวใส่บล็อกนี้บ้างแล้ว
ก่อนที่มันจะกลายเป็นแค่บล็อกร้าง

อันที่จริงฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะมาเป็นนักศึกษาศิลปากรในตอนแรก
แต่ตอนเด็กฉันชอบชื่อนี้นะ "ศิลปากร" ฟังดูศิลป๊ะ ศิลปะ
จนฉันสอบติดโควต้าอักษรศาสตร์ ฉันจึงได้มาเหยียบถิ่นศิลปะจริงๆ
ว่าไปก็ยังงง ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาสอบ
ที่จริงมันน่าจะเริ่มตั้งแต่ตอนฉันเข้ามาแข่งฝรั่งเศสที่ศิลปากร ตอน ม.4
ที่จริงฉันไม่รู้หรอก ว่าศิลปการมีวิทยาเขตที่นครปฐมด้วย 555+
นึกว่ามีแต่ที่ท่าพระ ต้องขอบคุณอาจารย์ที่เลือกหนูมาแข่ง
ให้หนูรู้จักสถานศึกษาในอนาคต

ช่างน่าแปลกที่ตอนม.6 ได้มาแข่งฝรั่งเศสอีกครั้ง
แหม มันผูกพันแปลกๆ ตอนนั้นสอบติดโควต้าแล้ว
คิดในใจ "กูต้องเรียนที่นี้เหรอวะ?"
สมพรปากเลยฉัน 555+ ได้เรียนจริงๆ
ที่จริงฉันมีทางเลือกอื่น แต่ที่เลือกที่นี้เพราะ
ฉันจะได้ปั่นจักรยาน 555+ เหตุผลฟังดูไม่น่าใช่เหตุผล
แต่ฉันชอบบรรยากาศ
แม้ว่าตัวเองจะปั่นจักรยานไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่ก็ตาม
เสียดายที่เดี๋ยวนี้มีจักรยานยนต์และรถยนต์มากมาย
เสียบรรยากาศไปนิดนึง

ตอนนี้ปิดเทอม อยู่กับบ้าน
คิดถึงมหา'ลัยอยู่พอประมาณ